Standardowy rozstaw legarów pod deski tarasowe wynosi 30–40 cm, mierzone od osi jednego legara do osi kolejnego. Cieńsze deski, montaż ukośny i duże obciążenia wymagają zwykle zagęszczenia konstrukcji. Zawsze pierwszeństwo ma instrukcja montażu producenta konkretnej deski, ponieważ przekroczenie podanego rozstawu może powodować ugięcia i skutkować utratą gwarancji.
Co ile legary pod deski tarasowe?
Rozstaw „w osiach” oznacza pomiar od środka jednego legara do środka następnego. Nie należy mierzyć pustej przestrzeni między bocznymi krawędziami belek, ponieważ taki pomiar da inną wartość.
W przypadku większości tarasów przydomowych sprawdza się rozstaw 30–40 cm. Przy deskach kompozytowych często stosuje się 30–35 cm, zwłaszcza gdy deska ma cienki lub komorowy przekrój. Deski drewniane o większej grubości mogą pozwalać na szersze odstępy, ale ostateczna wartość zależy od gatunku drewna, przekroju deski i zaleceń systemowych.
Rozstaw legarów a grubość deski
Poniższe wartości mają charakter orientacyjny. W przypadku desek kompozytowych należy sprawdzić maksymalny rozstaw wskazany w dokumentacji producenta.
| Grubość deski | Materiał | Rekomendowany rozstaw legarów |
|---|---|---|
| 20–21 mm | Drewno | 30–40 cm |
| 22–25 mm | Kompozyt | 30–35 cm |
| 24–28 mm | Drewno | 40–45 cm |
| 26–28 mm | Kompozyt | 35–40 cm, jeśli dopuszcza to producent |
Przy montażu ukośnym, na przykład pod kątem 45°, deska opiera się mniej korzystnie na konstrukcji niż przy układzie prostopadłym. W takiej sytuacji rozstaw legarów trzeba zmniejszyć, często do około 25–30 cm. Podobnie postępuje się wtedy, gdy na tarasie znajdą się ciężkie donice, grill, jacuzzi, balia lub masywne meble.
Co wpływa na rozstaw legarów?
Dobór odstępów nie powinien opierać się wyłącznie na grubości deski. Przed rozpoczęciem montażu uwzględnij także następujące czynniki:
- Grubość i budowa deski – cienkie oraz komorowe deski wymagają gęstszego podparcia.
- Materiał deski – drewno i kompozyt mają inną sztywność oraz inaczej reagują na wilgoć i temperaturę.
- Kierunek ułożenia – montaż ukośny zwykle wymaga zmniejszenia rozstawu.
- Planowane obciążenie – ciężkie wyposażenie może wymagać dodatkowych legarów lub osobnego wzmocnienia.
- Instrukcja producenta – podana w niej maksymalna odległość jest nadrzędna wobec ogólnych zakresów.
Zbyt duży rozstaw powoduje uginanie desek, skrzypienie i przeciążanie punktów mocowania. Zbyt gęste rozmieszczenie zwiększa koszt konstrukcji, ale nie zastępuje prawidłowego podparcia legarów. Pod deskami trzeba też pozostawić przestrzeń umożliwiającą wentylację i odpływ wody.
Rozstaw punktów podparcia legara
Rozstaw legarów i rozstaw ich podpór to dwa różne parametry. Pierwszy określa odległość między równoległymi legarami, na których leżą deski. Drugi mówi, co ile centymetrów pojedynczy legar jest podparty od spodu.
W typowych konstrukcjach drewnianych lub kompozytowych punkty podparcia rozmieszcza się zwykle co 40–60 cm. Dokładna wartość zależy od przekroju legara, jego materiału, wysokości tarasu i obciążenia. Legary kompozytowe mają mniejszą sztywność niż aluminiowe, dlatego wymagają szczególnie stabilnego i gęstego podparcia.
Legary powinny spoczywać na stabilnym podłożu, podkładkach gumowych, bloczkach betonowych albo wspornikach regulowanych. Nie należy układać drewnianych elementów bezpośrednio na gruncie. Podkładki odcinają wilgoć, ograniczają podciąganie kapilarne i pomagają wypoziomować konstrukcję.
Taras powinien mieć spadek około 1–2% w kierunku odpływu wody. Na płycie betonowej można wykorzystać istniejące nachylenie, a na tarasie wentylowanym uzyskać je za pomocą wsporników regulowanych. Podłoże musi być nośne, równe i zabezpieczone przed osiadaniem.
Lista kontrolna przed przykręceniem desek
Przed zamknięciem konstrukcji deskami sprawdź poniższe elementy:
- Rozstaw osiowy odpowiada grubości, materiałowi i kierunkowi ułożenia desek.
- Dylatacja przy ścianach wynosi co najmniej 10 mm, chyba że instrukcja systemu wymaga większej przerwy.
- Legary są odizolowane od gruntu za pomocą podkładek, wsporników lub stabilnych podpór.
- Spadek tarasu umożliwia odpływ wody i nie prowadzi do powstawania zastoin.
- Wkręty i klipsy są przeznaczone do konkretnego rodzaju deski oraz legara.
- Końce łączonych desek mają osobne podparcie, a w razie potrzeby zastosowano podwójny legar.
Stabilność można sprawdzić przed montażem nawierzchni w kilku krokach:
- Zmierz rozstaw między osiami wszystkich legarów i porównaj go z instrukcją producenta.
- Skontroluj poziom oraz zaplanowany spadek konstrukcji.
- Sprawdź, czy każdy legar ma wystarczającą liczbę stabilnych punktów podparcia.
- Obciąż próbnie konstrukcję w miejscach, w których znajdą się ciężkie elementy wyposażenia.
Najbezpieczniejsza zasada brzmi więc: przyjmij 30–40 cm jako punkt wyjścia, ale dopasuj rozstaw do konkretnej deski i nie przekraczaj wartości podanej przez producenta. Przy cienkich deskach, montażu ukośnym lub dużym obciążeniu wybierz gęstsze legarowanie.
