Co ile rozstawić bloczki betonowe pod taras?
Standardowy rozstaw bloczków betonowych pod taras wynosi 50 cm w osi każdego legara. Jest to wartość bazowa, którą trzeba dopasować do rodzaju nawierzchni, przekroju legarów i warunków gruntowych. Nie należy mylić rozstawu bloczków z rozstawem legarów. Bloczek podpiera legar wzdłuż jego długości, a odległość między legarami wyznacza układ desek.
Jaki rozstaw bloczków pod taras?
Bloczków nie układa się w przypadkowych punktach. Tworzą one siatkę podpór: jeden kierunek wyznacza rozstaw legarów, a drugi odległość kolejnych bloczków wzdłuż każdego legara. W typowej konstrukcji punkty podparcia rozmieszcza się co 50 cm. Przy cięższej konstrukcji, większym obciążeniu lub wątpliwościach dotyczących sztywności legara rozstaw można zmniejszyć, ale nie należy go zwiększać bez sprawdzenia projektu i zaleceń producenta.
W przypadku tarasu z deski kompozytowej legary układa się zwykle gęściej niż pod deskę drewnianą. Kompozyt jest bardziej podatny na ugięcie między podporami, dlatego najczęściej stosuje się rozstaw legarów wynoszący 35–40 cm. Bloczki pod każdym legarem nadal powinny znajdować się nie rzadziej niż co 50 cm.
Rozstaw legarów i bloczków – wartości orientacyjne
Poniższe wartości są punktem wyjścia do planowania konstrukcji. Zawsze trzeba sprawdzić instrukcję konkretnego systemu tarasowego, ponieważ producent desek może określać własny maksymalny rozstaw podpór.
| Materiał nawierzchniowy | Zalecany rozstaw legarów [cm] | Zalecany rozstaw bloczków pod legarem [cm] |
|---|---|---|
| Drewno miękkie | 50–60 | 50–60 |
| Drewno twarde | 40–50 | około 50 |
| Deska kompozytowa | 35–40 | maksymalnie 50 |
Przykładowo, jeśli deski biegną prostopadle do legarów, legary mogą być rozmieszczone co 35–40 cm, a pod każdym z nich należy ustawić bloczki co 50 cm. Zbyt rzadkie podparcie może powodować ugięcia legarów, sprężynowanie desek i rozluźnianie połączeń. Przy nietypowym obciążeniu, dużym tarasie, zadaszeniu albo ciężkich elementach wyposażenia rozstaw powinien wynikać z obliczeń konstrukcyjnych.
Jak wyznaczyć siatkę bloczków pod taras?
Najłatwiej rozpocząć od narysowania rzutu tarasu i zaznaczenia na nim przebiegu legarów. Następnie punkty podparcia rozmieszcza się wzdłuż każdej osi, zachowując przyjęty rozstaw.
- Wyznacz obrys tarasu – zaznacz narożniki i przebieg krawędzi za pomocą palików oraz sznurka murarskiego.
- Rozplanuj legary – ustal ich kierunek i rozstaw zgodnie z rodzajem deski. Dla kompozytu najczęściej przyjmuje się 35–40 cm.
- Zaznacz punkty podparcia – wzdłuż każdego legara odmierzaj punkty co około 50 cm, uwzględniając dodatkowe podparcie przy końcach i łączeniach.
- Przygotuj grunt pod każdy rząd – usuń humus, ułóż geowłókninę i wykonaj zagęszczoną podsypkę z kruszywa.
- Ustaw i wypoziomuj bloczki – kontroluj wysokość poziomicą, sznurkiem lub niwelatorem laserowym, zachowując spadek tarasu od budynku.
Spadek powinien wynosić zwykle około 1–2% w kierunku od ściany domu. Dzięki temu woda nie zalega pod deskami i nie gromadzi się przy elewacji. Wsporniki regulowane mogą ułatwić końcowe poziomowanie, szczególnie gdy taras ma różną wysokość nad gruntem. Wymagają jednak twardego podłoża, dlatego nie ustawia się ich bezpośrednio na trawie ani na luźnej ziemi.
Co powinno znaleźć się pod bloczkiem?
Sam bloczek ustawiony na darni lub nieprzygotowanej ziemi może z czasem osiąść. Nawet prawidłowy rozstaw nie zapewni stabilności, jeśli każda podpora pracuje inaczej. Przed rozpoczęciem układania należy usunąć warstwę humusu i roślinność. W praktyce często wykonuje się wykop na około 20–30 cm, ale głębokość trzeba dostosować do warunków gruntowych i wysokości planowanej konstrukcji.
Na oczyszczonym podłożu układa się geowłókninę, która ogranicza przerastanie roślin i mieszanie się podsypki z gruntem rodzimym. Następnie wsypuje się kruszywo warstwami i każdą warstwę dokładnie zagęszcza. Dopiero na tak przygotowanej podstawie ustawia się bloczki betonowe.
Nie ustawiaj bloczków bezpośrednio na trawie, humusie ani luźnej ziemi. Osiadanie jednej podpory może przełożyć się na ugięcie legara i nierówność całej nawierzchni.
Między bloczkiem a drewnianym legarem należy zastosować podkładkę EPDM lub inny trwały materiał izolacyjny. Oddziela ona drewno od betonu, ogranicza podciąganie wilgoci i tłumi drobne drgania. Legar nie powinien leżeć bezpośrednio na bloczku, żwirze ani gruncie.
Na co uważać?
Najczęstsze błędy przy tarasie na bloczkach wynikają nie z samego odmierzania odległości, lecz z pominięcia przygotowania podłoża albo zastosowania złego rozstawu legarów:
- Ustawienie bloczków na darni lub warstwie humusu.
- Brak zagęszczenia podsypki pod punktami podparcia.
- Pomieszanie rozstawu legarów z rozstawem bloczków.
- Zastosowanie zbyt rzadkiej siatki podpór pod deską kompozytową.
- Brak spadku i odpływu wody spod konstrukcji.
- Brak podkładek EPDM między betonem a legarem.
Na gruntach gliniastych, nasypowych, podmokłych lub świeżo zasypanych zwykłe bloczki mogą nie wystarczyć. W takich warunkach warto rozważyć stopy albo słupki betonowe, których posadowienie powinien określić projektant lub konstruktor. Szczególnej oceny wymagają też duże tarasy, konstrukcje z zadaszeniem i miejsca narażone na wysokie obciążenia.
Kontrola przed ułożeniem legarów
Przed montażem konstrukcji sprawdź, czy wszystkie punkty podparcia spełniają podstawowe warunki:
- Grunt pod tarasem został oczyszczony z darni i humusu.
- Podsypka pod bloczkami jest równa i zagęszczona.
- Bloczki są rozmieszczone w osi legarów, nie przypadkowo między nimi.
- Odległość bloczków wzdłuż legara nie przekracza przyjętych 50 cm.
- Cała siatka podpór zachowuje spadek od budynku.
- Między bloczkiem a legarem znajduje się podkładka EPDM.
W typowym tarasie przyjmij więc 50 cm między bloczkami wzdłuż każdego legara, a rozstaw legarów dobierz do nawierzchni. Dla deski kompozytowej najczęściej będzie to 35–40 cm, dla wielu konstrukcji drewnianych 50–60 cm. Ostateczna trwałość zależy jednak w takim samym stopniu od zagęszczenia i odwodnienia podłoża, jak od samej odległości między bloczkami.



